Banyodan sonra

Banyo yaptıktan sonra ilk kez tuvalete girmenin verdiği his gibi.. İlk kirlendiğin an! Bekaretini kaybetttiğin, abdestinin bozulduğu an gibi. kendimi bildim bileli banyo sonrası giderilen tuvalet ihtiyacının verdiği his hep buydu. bu anı ilk yaşadığımdan beri verdiği his hiç değişmedi. ilki ile sonuncusu arasında hiç bi fark yok. aşık olmak dedikleri de bunun gibi galiba. bi kez duydum o duyguyu bi daha olmaz sanırken, ömrün boyunca her seferinde aynı hissi tekrar yaşıyorsun. derecesi, şiddeti hiç değişmeden. hepsi ilk kezmiş gibi. şimdi kirlendiğin için pişmansın ama biliyorsun ki sonrasında tekrar yıkanacak tertemiz olacak ve yine kirleneceksin. bu bir döngü biliyorsun ölene dek yıkanıp temizlenip, kirlenip tekrar yıkanacaksın.. Ta ki son kez birileri seni yıkayana ve seni kirletecek kirli şeyler bedenini ve ruhunu tamamen terkedene kadar..

Düz saçım

İnanırım, her insanın ortak olarak cesaret örneği gösterebildiği bi an vardır: Takıntı anı

Çamları da severdim

"Eski çamlar bardak oldu."

Boşluk

Arada eksik sahneleri olsa.. sadece mutlu anlardan ibaret olsa .. tatlı küs olsak, atışsak, sonra hemen barışsak.. her şey çabuk bağlansa birbirine.. ara sıra boşluğa düşmesek.. içine düşeceğimiz boşluklar, birbirimizden ne kadar uzaksak o kadar büyük olsa.. sarıldığımız anda düşeceğimiz boşluk da kalmasa.. içine düştüğümüzde kendi sesimizin yankısını duymasak.. dünyadan uzaklaşmasak.. dünyanın sesini duysak..

Doğmamış çocuk

        Bugün eğer dünyaya gelebilselerdi, kaç tane çocuğum olurdu diye düşündüm. Kaç tanesi bir fayansa damladı, kaç tanesi elime bulaştı, kaç tanesi banyoda suyun akışıyla bacaklarımın arasında akıp gitti, kaç tanesini işedim, kaç tanesi kanalizasyonda boğuldu, kaç tanesi çöpteki pamukların üzerinde kurudu kaldı.. Hangileri daha şanslıydı? Doğmadıkları için hepsi belki de..

         Sonra yine düşündüm de.. eğer tüm çocuklarımı dünyaya getirseydim, her birinin varlığından mutlaka haberdar olacaktım. Can verdiğim her kanın dünyaya en az bir kez geldiğinden emin olacaktım. Oysa bir erkeği düşünüyorum da şimdi, şu ana kadar hesaplayamayacağı sayıda çocuğu olabilirdi. Bunun için ne dokuz ay beklemesine ne de doğurmasına gerek vardı. Belki de, kadın ve erkek arasındaki farklardan biri de budur. Bir kadın istese de , istemese de , inkâr da etse ömrü boyunca can verdiği çocukların hepsinin varlığından haberdar olacaktır. Bir erkekse can verdiği, can verebileceği çocuklarının farkında olmadan ölüp gidebilir bile..

Adam (,) kokar

Bi koku var. Bekar /öğrenci erkek evlerine mahsus. Kesif ,adamsı. Herhangi bir kadının olduğu bir evde, kadının koku kullanımına göre farklılık gösterir baskınlığı. O kadar birbirinin aynıdır o kokular, tıpkısı birbirinin. Sanki şişelenmiş bi parfüm gibi, nerede duysam tanırım. Parfüm bile her tende farklı kokar. Hatta bazı adamların üzerinde öyle sinmiştir ki bu koku, yanımdan geçerken rüzgarlarından tanırım. Sadece bi saniyemi alır.  Testosteron kokusu bu, evet. Tüm erkeklerde ortak olarak bulunuyor olmasının başka bi açıklaması yok, olamaz! Hepsi aynı tıraş losyonunu kullanıyor değilse tabi(?). Östrojen kokusunu duyan adamsa görmedim henüz

Kumbaraya bencil bi kız attım bugün

           Para biriktirmeye karar verdim. Ulu orta biriken para gözüme iliştiği için aklımı çelmiştir hep. Cebime koysam, elime gelir sürekli. Gün aşırı sayarım kaç para birikti diye. Yahu kardeşim, daha dün saydığın para, hepsi de hatırında! İki gün sonra tekrar bakarken o kumbaraya kendi kendine mi çoğalsın istiyorsun o paralar, ya da para parayı çeker deyimini mi yaşatmak amacın? Ha buldum! Ya biri seni sevindirmek için bi kaç kuruş koyduysa içine, bunu bilmek amaç. Ne ise bilsem de belli etmeyeyim, hem borçlu hissetmem, hem de iyiliğini sürekli başıma kakmamış olur.
            Uzun süre biriktirdim, insan meraklanmıyor değil, haliyle.. Zor gün için mi desem, almak istediğim bir şey için mi desem, uzun süredir hayalini kurduğum gitar için mi? Bilemiyorum. Planını kurduğun şey için biriktirilen para sayılmalıdır aslında. Ne kadar eksik kalmış bilinmeli. Gün sayılmalı, hesap edilmeli. Şu kaknem patrona biraz daha katlan, az kaldı.. Halbuki kumbaranın acil durum için kullanılması gerekir. Afetzedeye yardım gönderilir, sevgilinin bugün öğrendiğin doğum gününe hediye alınır,çok beğendiğin ayakkabı indirime girer, acilen başka şehirleri gezme ihtiyacı duyarsın falan da filan.. Ama daha önceden açılmaz o kumbara, o biriken para sayılmaz. Anahtarı olmamalı kumbaranın, pembe domuzcuk kırılmadan, koklayamazsın tek kuruş! Bir şeyler kırılıp, bozulmalı, muhakkak.
           Öyleyse hiç açılmasın benim kumbaram.. Yardıma yatıracağım paranın 2 lirasını kendime ayırmak istemiyorum. Sevgilime alacağım parfümün fiyatı daha ucuz olsun diye uğraşmak da.. Arkadaşımı başına bi bela geldiğinde ertesi gün onun yanında olmak da.. Hepsi o gün o anda olsun. Eksiksiz, bencilliksiz. Geç kalmasın. Kısmadan, kendime ayırmadan vereyim hepsini. Yarın bir gün param yetmese de, hayattaki tüm birikimi olan kumbarasını, kırmadan tanımadığı hasta bi çocuğa veren çocuk olayım. İçim titremesin paraları verirken, vicdanımı sızlatmasın bencilliğim.       Kim bilir belki bi gün, o hasta çocuk olurum..