Kim gelecekse onu beklemek

Güneş vuruyor gözüme, kısıyorum gözlerimi. yine bir şey bekliyorum tek başıma. Kimse benim kadar beklemez çünkü biliyorum. Başkası olsa çoktan vazgeçmişti. Ama düşünüyorum da... başkası değilim. İyi ki olmamışım.

Bugün ben hiç

Bugün dünyanın durduğu gündü.. ne mi oldu bugün? Hiçbir şey.. işte bugün kısa bir süreliğine de olsa olan şey buydu. Peki, "hiç" nasıl olur? Belki onun da olduğu bir yer vardır. Bugün oradaydım. "Hiç" in olduğu yerde..                                        
                                                                                                                                  2 Nisan 2012  Pazartesi

Hayal

Tüm hayallerimi bedenim ve aklım üzerine kurmamaya çalışıyorum; ki, onlardan birini kaybettiğimde hala hayatta kalmam için bir sebebim olsun. İyi ki mükemmel bir zihnin ve bedenin yokluğuna sahibim, böylece bir gün sahip olmadığım bu  mükemmelliğe varma umuduyla hala  nefes almaya devam ediyorum..

Şarap

Şarap .. sessizliğimi mi dillendirmişti, yoksa canlanıp yalnızlığımı mı silmişti?

Uzaksa

Yakınlaştıkça derinleşir. Bir o kadar da bulanıklaşır. Elini beline koyup şöyle uzaktan bi bakarsın ki; işte, en anlamlı an... Yakındakinin uzak, uzaktakinin yakın olduğunu anladığın an!

Değişimin biri bir gün...

Birinin değişmesini -en başından beri her şeyin farkında olmana rağmen-, en iyi niyetinle, en az bir kaç yıl beklediysen ve sonuçta hiç bir ilerleme kaydetmediyse(n), haberin olsun ki o ilerleme asla olmayacak! Ve çaba harcadığın zamanın tümü sana sonsuz boşluk, hatta hayıflanma olarak geri dönecek. Bil!

Su kaybolur mu(?)

Suyun nası kaynadığı üzerine daha önceden çok da düşündüğümü hatırlamıyorum. Bi 100 derece dediler, inandım. Hiç fokurdayan bi suyun içine derece sokmadım. Hayatta en çok güvendiğim şeylerden biri su. Ben o dereceyi asla kullanmadım, o da benim güvenimi asla sarsmadı. Neden şüpheleneyim ki. Kaynarken hiç tuhaf bi hareketini görmedim. Isındı ısındı, bu sırada dikkatli günümdeysem tek farkedebildiğim dönüp duran buharlar oldu. Derece 90 a geldiğinde- muhtemelen- küçük balonlar oluştu, baloncuklar havada sıcramaya başladığında ise 100 derce olduğu anladım. Hiç farketmedim ateşi yaktığım ilk andan beri yavaş yavaş kaybolduğunu, kaynadığında ise daha çabuk kaybolduğunu ama hiç de düşünmedim buharlar halinde tamamen kaybolabileceğini.. Yok olmak da denemez buna. Artık bana değil de havaya görünebilir olabileceğini hiç düşünmedim, önemsemedim.